نوروز جشن نوروزى يا استقبال از بهار ، يكى از قديمىترين اعياد ايرانيان است كه مراسم آن پس از پايان زمستان و نزديك شدن فصل تابستان انجام مىگيرد . مسلمانان و زرتشتيان هر دو ، نوروز را جشن مىگيرند . مىگويند به جاى آوردن اين مراسم از زمان جمشيد بزرگ ( سليمان ايران ) كه هزاران سال قبل از طوفان نوح سلطنت مىكرده ، معمول بوده است . جشن نوروزى دو هفته به طول مىانجامد . در طى اين مدت ، ديد و بازديدهاى خانوادگى انجام مىگيرد و شيرينى و نقل در خانه‌هاى ايرانيان فراوان است . چه ، مگر جمشيد بزرگ نبود كه به خواص نيشكر پى برد و دستور داد كه از شيرهء آن قند تهيه كنند ؟ مىگويند جمشيد هفتصد سال عمر كرد و تصور مىكنند اگر بعضى از ضعفهايى ، را كه اغلب پادشاهان ايران از خود نشان داده‌اند ، بروز نداده بود ، سيصد سال ديگر مىزيست . در ششصد و نود و نهمين سال زندگى ، جمشيد خود را چنان مقتدر مىپنداشت كه تصور كرد به مقام خدايى رسيده و مجسمهء خويش را به اطراف و اكناف كشور فرستاد تا رعايايش او را عبادت كنند . دربارهء تاريخ زندگانى او داستانهاى زيادى نقل كرده‌اند كه باور كردن اغلب آنها از داستانى كه ذكر آن رفت نيز مشكلتر است . بنابراين جاى تعجب نيست كه كودكان ايرانى تا اين اندازه به نوروز و متعلقات آن علاقه‌مند باشند . ايرانيان به اين سنت قديمى اعتقاد دارند كه « هر كس در بامداد نوروز قبل از سخن گفتن ، دهان خود را شيرين كند و بدن خود را به روغن بيالايد ، در آن سال اتفاقات ناگوار برايش پيش نخواهد آمد » . تقريبا همهء مردم به حمام مىروند و جامهء نو در